TORUŃSKI SUPLEMENT
„Nic piękniejszego nad niebo, które przecież ogarnia wszystko co piękne.” („Leksykon złotych myśli” Mikołaj Kopernik)
Gdy pielgrzym jakubowy wędrujący piękną Drogą CAMINO POLACO dotrze do najpiękniejszego miasta na świecie (wg nas – oczywiście) – powinien się tu zatrzymać zdecydowanie na dłużej, niż tylko na chwilę, na złapanie oddechu czy tylko na posiłek.
Przedstawimy Wam dzisiaj TORUŃ w trzech odsłonach.
„JAKUBSKIE PRZEDMIEŚCIE powstało w II poł.XVII wieku.
Jego nazwa wywodzi się od parafii św. Jakuba Apostoła. Obszar ten pozbawiony był zwartej zabudowy, na wschód od Bramy św. Jakuba rozciągały się ogrody. Obok willi patrycjuszy toruńskich i domów letnich mieściły się tu stocznia rzeczna i składy drewna. Przed bramą zlokalizowano składy soli. Podczas wojen napoleońskich przedmieście zostało zniszczone. Od co najmniej 1723 roku mieścił się tutaj cmentarz żydowski. Następnie obszar zajęły wojska pruskie, budując w tym miejscu umocnienia forteczne (m.in. Fort św. Jakuba w latach 1828-1833.” [pl.wikpedia.org]
STARY i NOWY RYNEK
Po nawiedzeniu kościoła św. Jakuba Apostoła warto by było gdzieś zrzucić plecaki i zanim za śladem muszli pójdzie się na bulwary wiślane, trzeba się po Toruniu, po ludzku mówiąc „poszwędać”.
Nasz blog jest zbyt mały by pomieścić i opisać Wam wszystkie miejsca godne odwiedzenia i zobaczenia, ale będąc w pobliżu toruńskiego Ratusza, zaczynając od niego, wystarczy się dookoła rozejrzeć.
Trzy, wyjątkowo duże i piękne świątynie są w zasięgu wzroku.
Najbliżej kościół św. Ducha (jezuicki, akademicki) to późnobarokowa świątynia, wybudowana w latach 1754-56. Minąwszy budynek poczty, wciąż będąc na Rynku Staromiejskim, stoi ogromna, czerwono-ceglana bryła kościoła pw. Wniebowzięcia NMP. Franciszkanie którzy przybyli z Chełmna (1239 rok) rozpoczęli jego budowę w roku 1343. W XVI wieku kościół i zabudowania klasztorne służyły Luteranom a w wieku XVIII przekazany on został Bernardynom.
Ku naszemu zaskoczeniu (że CAMINO zaskakuje w różnych okolicznościach to wiemy od dawna) od 2001 roku tej świątyni nadano drugie wezwanie i utworzono diecezjalne Sanktuarium bł. Stefana Frelichowskiego.
Gdy obejdzie się toruński Ratusz i znajdzie się uliczkę ze stojącym, zapraszającym wręcz złotym osiołkiem, doprowadzi ona wędrowców do jeszcze większej i bogatszej do zwiedzania, bazyliki – katedry świętych Janów – jak ją nazywają miejscowi. (kościół pw. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty). To najstarsza, gotycka fara toruńskiego Starego Miasta – pierwsze wzmianki o niej sięgają roku 1257 a w źródłach pisanych odnajdujemy ją już w roku 1306.
Wszystkie opisy którymi posłużyliśmy się powyżej pochodzą ze stron wikipedii lub stron parafialnych, kościelnych – bez których ciężko było by się czegokolwiek o tych zabytkowych świątyniach, dowiedzieć.
Jeden pełny dzień spędzony w Toruniu na pewno nie wyczerpie jego bogactw historycznych. Pozostaje jeszcze sporo zakamarków, uliczek, mniejszych lub większych muzeów, planetarium i co najsmaczniejsze, pełno sklepów i sklepików z toruńskimi specjałami, czyli piernikami.
Można je kupić w całej Polsce ale na toruńskim Rynku smakują one najlepiej.
Pielgrzymie, wędrowcu, turysto – ZATRZYMAJ SIĘ w Toruniu na dłużej !
Naprawdę warto.
PODGÓRZ
Po wszystkich atrakcjach turystyczno-historycznych, wychodzimy z Torunia nadwiślanym mostem drogowym, jednym z trzech którymi można przeprawić się na drugi brzeg królowej polskich rzek (w tym jeden kolejowy).
Dosłownie kilkaset metrów za mostem (gdzie pielgrzym zmienia kierunek wędrówki schodząc pod niego) jest kolejna, toruńska dzielnica o nazwie Podgórz.
„Część urzędowa Torunia zlokalizowana na lewobrzeżu, na historycznych Kujawach, dawniej miasto. Podgórz uzyskał lokację miejską w 1611 roku, zdegradowany w 1833 roku i ponownie z prawami miejskimi w roku 1924. Przyłączony do Torunia w roku 1938” [pl.wikipedia.org]
Po tej stronie Wisły znajduje się barokowy kościół poreformacki św. Apostołów Piotra i Pawła, ufundowany w roku 1644 i z zakończeniem budowy w roku 1661. Konsekracja tej świątyni miała miejsce w roku 1659.
W nim, w bocznym ołtarzu od II połowy XVIII wieku znajduje się obraz Najświętszej Maryi Panny z Dzieciątkiem, namalowany przez Kazimierza Łukaszewicza.
Od roku 2015 kościół ten stał się diecezjalnym Sanktuarium Matki Bożej Podgórskiej Niepokalanej Królowej Rodzin.
Chełmińska Droga św. Jakuba jest krótkim, pięknym fragmentem, łączącym dwie, ciekawe nitki szlakowe ale prowadzi do Torunia nad Wisłą i do miejsca, gdzie oznak sacrum i bogatej historii miejsca na pewno jest jeszcze sporo do odkrycia.
A i toruńskich Aniołów warto poszukać…
Tego Wam życzymy jako pielgrzymi i jako „toruńskie pierniki” zakochane w tym mieście od urodzenia.
BUEN CAMINO !
