VIA REGIA 2 dzień … MIĘKINIA – ŚRODA ŚLĄSKA – PROSZKÓW (+ boczny) PROSZKÓW – MALCZYCE

Historia miejscowości Miękinia, brzmi w swym początku następująco :

„Pierwsze osiedla na terenie dzisiejszej gminy powstały nad Odrą w miejscu, w którym krzyżowały się drogi prowadzące wzdłuż rzeki. Prowadził tędy odwieczny szlak wiodący z południa Europy nad Bałtyk, wykorzystujący wyspy i mielizny do pokonania dzielącej się na wiele ramion rzeki płynącej szeroką i zabagnioną doliną. Wzniesienia i wyspy w dolinie rzeki Odry stwarzały optymalne warunki do zakładania pierwszych osad, które przetrwały do czasów współczesnych w postaci grodzisk w miejscowościach: Głoska, Gąsiorów, Lubiatów, Mrozów i Przydroże. Na ziemi tej, od okresu neolitu zamieszkanej przez rolnicze plemiona różnych kultur, osiedlili się słowiańscy Ślężanie, których z czasem wchłonęło Państwo Wielkomorawskie, a po jego upadku Państwo Czechów. Około 990 roku, osada Wrocław, Środa Śląska i znajdujące się między nimi tereny obejmujące obszar dzisiejszej gminy Miękinia, podobnie jak pozostała część ziem śląskich zostały wcielone do Polski rządzonej przez Mieszka I z dynastii Piastów.”[www.miekinia.pl]

To kolejna miejscowość na naszej mapie Drogi Królewskiej, która stała się końcem jednej i początkiem kolejnej wyprawy. Założenie na pierwszomajowe święto było takie, aby przejść około 20 kilometrów za śladem żółtej muszli i dodatkowo około 8 kilometrów muszlą białą.

Nie zdążyliśmy jeszcze zgłodnieć, kiedy minęliśmy piaskownie w Kadłubie i doszliśmy do wsi Święte. Po 7 kilometrach postanowiliśmy zrobić przerwę posiłkową przy kościele św. Marcina. Pierwsza wzmianka o miejscowości Święte znajduje się w bulli protekcyjnej datowanej na 1245 rok, wydanej przez papieża Innocentego IV a kościół parafialny pojawia się dokumentach w roku 1305. Obecny, konsekrowany i murowany kościół został wzniesiony w roku 1739 i odrestaurowany w 1896.

Następnie przez miejscowość Komornik dotarliśmy do Gminy Środa Śląska. Po minięciu Urzędu Gminy i pomnika Polskich Żołnierzy, dotarliśmy do kościoła św. Andrzeja. Od najdawniejszych czasów przez Śląsk przebiegały ważne szlaki handlowe które łączyły Europę wschodnią i zachodnią. Przy jednym z takich szlaków powstała osada o nazwie Środa, która swą nazwę zawdzięczała targom odbywającym się w każdą środę tygodnia. Na przełomie XII i XIII wieku wybudowano – w stylu romańskim – kościół. W 1248 roku kościół spłonął w czasie różnych walk, odbudowany i przebudowany w latach 1378-1388. Od roku 1950 świątynią w Środzie Śląskiej opiekują się Salezjanie.

Po chwili odpoczynku i kolejnej godzinie świątecznego wędrowania doszliśmy do miejscowości Proszków, gdzie po minięciu dawnego pałacu i folwarku dotarliśmy pod kościół św. Anny.

Tu dokładnie zamieniliśmy żółtą muszelkę na białą o której wspomnieliśmy na początku tego opisu. Na tym odcinku Drogi VIA REGIA również znajdują się odcinki boczne. Jeden z takich odcinków wiedzie z Proszkowa do Grzybian.

Najpierw udaliśmy się w kierunku Malczyc. W połowie tego odcinka przeszliśmy przez miejscowość Wilczków, gdzie znajduje się kościół Matki Bożej Różańcowej. Nie wspominalibyśmy o tym miejscu, gdyby nie fakt, że zanim otrzymaliśmy pieczątki do paszportów, ksiądz który wyszedł do nas przed budynek zaskoczył nas pytaniem „Czy nie jesteście głodni”? Pięknie podziękowaliśmy za tą troskę i udaliśmy się w dalszą drogę.

Chyba nigdy wcześniej, żaden zakonnik nie zaskoczył nas tak jak ten w Wilczkowie. Kolejną godzinę wędrowaliśmy do Malczyc i całą drogę byliśmy pod wielkim wrażeniem. Taki moment na zawsze zostaje w sercach pielgrzymów…

Zostaw komentarz